Strona główna
Padlinożerne gatunki ptaków

Padlinożerne gatunki ptaków

09/03/2017

Idea jest niezwykle prosta: można zjeść wszystko, co się znajdzie. To najbardziej energooszczędny sposób odżywiania się jaki można sobie wyobrazić. Jednak metoda ta ma kilka ukrytych wad: dużą konkurencję, długi czas oczekiwania i trudność w zaspokojeniu własnych preferencji. To dlatego każdy gatunek sępów opracował inną taktykę.

Sęp plamisty

PODNIEBNY REKORDZISTA

Zasłużył na wpis w Księdze rekordów Guinnessa - był tam, gdzie nie dotarł przed nim żaden inny ptak. 29 listopada 1973 sęp plamisty wzbił się na wysokość 11 274 metrów - do stratosfery. Według naszej obecnej wiedzy żaden inny kręgowiec nigdy nie znalazł się tak blisko kosmosu (oprócz człowieka, rzecz jasna, oraz psów, małp i innych przedstawicieli fauny wystrzelonych przez niego na orbitę). Sęp miał jednak ogromnego pecha: w czasie swego rekordowego lotu zderzył się z samolotem i zginął - przy czym ryzyko napotkania samolotu na takiej wysokości wynosi jeden do siedmiu milionów. Jak sępom plamistym udaje się latać tak wysoko? Uchodzą za prawdziwych artystów w zakresie szybowania: ciepłe prądy powietrzne unoszą się do góry, zabierając ze sobą ptaki, które dzięki temu lecą nawet godzinę bez konieczności poruszania skrzydłami.

Sęp płowy

Żarłoczny tyran

Choć potrafi nieźle latać, woli dumnie paradować. Sęp płowy dużo chodzi - nie jest to jednak rekreacyjny spacer, tylko czysta prowokacja. W czasie tzw. marszu odstraszającego ptak okrąża padlinę, syczy i prycha, dając wszystkim jasno do zrozumienia: dzioby precz! Kiedy najbardziej agresywny osobnik przepłoszy wszystkich konkurentów, je do oporu: sęp płowy potrafi połknąć 4 kilogramy mięsa - co odpowiada nawet 50 procentom masy jego ciała - w mniej niż 20 minut. Ma to poważne skutki, ponieważ ze względu na nadwagę zwykle nie może od razu wznieść się w powietrze. Gdy jest syty, sęp płowy staje się bardziej towarzyski i lepiej dogaduje się z pobratymcami. Kolonie tego gatunku liczą do 250 ptaków.

Orłosęp brodaty

Kolekcjoner kości

Orłosęp brodaty nie musi się martwić, że nic dla niego nie zostanie, bo jego ulubionego dania nie ruszy nawet najgłodniejsza hiena: jego pożywienie składa się w 80 procentach z kości. A że te są bardzo twarde, ptak posługuje się ciekawą techniką: większe części zrzuca na skały tak długo, aż rozpadną się na mniejsze kawałki, z którymi można sobie poradzić za pomocą dzioba. Kości wbrew pozorom bywają bardzo pożywne: ze względu na dużą zawartość tłuszczu w szpiku kostnym mogą dostarczać więcej energii niż niektóre mięśnie. Sto gramów to około 670 kJ - o 90 kJ więcej niż w przypadku chudego mięsa.

TECHNIKA MA ZNACZENIE

Doświadczone orłosępy brodate zrzucają w czasie lotu nurkowego zdobyte kości, które upadając na skały, rozbijają się na kawałki.

Palmojad

Specjalista od wizerunku

Jedzenie padliny nie jest uważane za najbardziej elegancki sposób odżywiania się. Nie dziwi więc, że sęp nie cieszy się tak dużym szacunkiem jak np. orzeł. Jest jednak wyjątek: należący do podrodziny orłosępów palmojad szczerze stara się o poprawę wizerunku padlinożerców. Zamiast śmierdzących zwłok wybiera owoce. Jego pożywienie jest w 70 procentach wegetariańskie. A jeśli już ma jeść mięso, to tylko świeże i upolowane przez siebie. Polując na morskie zwierzęta, szybuje tuż nad lustrem wody i ostrymi szponami chwyta ryby lub kraby.

WEGETARIAŃSKIE SMAKOŁYKI

Żeby zdobyć kilka soczystych daktyli - swoich ulubionych owoców - palmojad chętnie zwisa na gałęzi głową w dół.

Kondor wielki

Niecierpliwy król Andów

Mijają dni, a on nie przełknął ani kąska. Kondor wielki, południowoamerykański kuzyn sępów, od kilku godzin siedzi na występie skalnym i wpatruje się w stado przypominających sarny pudu, które pasą się spokojnie na płaskowyżu. Nic się nie dzieje. W końcu ptakowi kończy się cierpliwość. Silnymi uderzeniami skrzydeł płoszy stado. To działa: niektóre z przestraszonych zwierząt uciekają w panice przez skalne grzbiety i spadają w przepaść. Czasami właśnie w ten sposób królowi Andów udaje się zdobyć pokarm. By pokryć zapotrzebowanie na energię, potrzebuje sporo pożywienia. Ważący do 15 kilogramów kondor uchodzi za najcięższego ptaka zdolnego do lotu.

KING SIZE

Dzięki skrzydłom o rozpiętości do 3,5 m kondor andyjski uchodzi za największego ptaka drapieżnego na świecie.