Strona główna
Staw w parku narodowym

Jakie parki narodowe znajdują się na nizinach?

09/03/2018

W Polsce istnieję dwadzieścia trzy parki narodowe. Jedenaście z nich znajduje się w pasie nizin: dwa na pobrzeżach, pięć na pojezierzach, a cztery na Nizinach Środkowopolskich.

Parki narodowe na nizinach chronią wyjątkowe krajobrazy środkowej i północnej Polski

Dwa parki narodowe pobrzeży - Woliński i Słowiński - to parki lądowo-morskie. Parki położone na obszarze pojezierzy obejmują najcenniejsze fragmenty krajobrazu polodowcowego wraz ze znajdującymi się tam rozległymi obszarami leśnymi. Parki Nizin Środkowopolskich mają różnorodny charakter. Chronią krajobraz polodowcowy, unikatowe tereny podmokłe i bagienne oraz cenne obszary leśne.

Woliński Park Narodowy

Jest to park lądowo-morski. Obejmuje znaczną część wyspy Wolin I strefy przybrzeżne Morza Bałtyckiego oraz Zalewu Szczecińskiego.

Można tu zobaczyć - rzadkie w Polsce - stromo ku morzu wybrzeże wysokie. Teren parku jest z kilkoma jeziorami, porośnięty borem sosnowym, a na żyźniejszych glebach bukami i dębami.

Występuje tu największy w Polsce ptak drapieżny - bielik, będący symbolem parku oraz godłem Polski. W wodach przybrzeżnych żyją foki szare i morświny.

Słowiński Park Narodowy

Jest to park lądowo-morski. Dwie trzecie jego powierzchni zajmują jeziora przybrzeżne: Łebsko I Gardno, oddzielone od morza pasem wydm częściowo porośniętych lasem f iglastym. Niezadrzewione wydmy „wędrują”. Przesuwając się, zasypują pobliskie lasy i powodują obumieranie drzew.

Znaczne obszary parku zajmują tereny podmokłe i torfowiska będące rajem dla ptaków. Symbolem parku jest gnieżdżąca się tu mewa srebrzysta.

Park Narodowy Ujścia Warty

Ten najmłodszy w Polsce park narodowy (powstał w 2001 r.) jest położony w zachodniej części Pojezierza Pomorskiego. Obejmuje rozlewiska rzeki Warty u jej ujścia do Odry. Został założony w celu ochrony terenów podmokłych oraz rozległych łąk i pastwisk, które są środowiskiem życia ptaków wodnych i błotnych. Na terenie parku żyje ok. 250 gatunków ptaków, z których 26 jest zagrożonych wyginięciem i znajduje się pod ochroną.

Są to m.in.: derkacz, bączek, żuraw i rybitwa czarna.

Żyje tu także kilkadziesiąt drapieżnych bielików.

Drawieński Park Narodowy

Park ten jest położony w górnym biegu rzeki Drawy - dopływu Noteci. Zajmuje środkową część rozległego, pagórkowatego obszaru leśnego -Puszczy Drawskiej. Jest to więc w przeważającej części park leśny. Lasy zajmują ponad 80% jego powierzchni.

Na piaszczystych terenach parku rosną głównie sosny. Około 10% powierzchni zajmuje 20 niewielkich jezior.

Wokół jezior oraz wzdłuż rzek można spotkać bobry i wydry. Wydra jest symbolem parku.

Park Narodowy „Bory Tucholskie”

Jest to park leśno-jeziorny. Leży we wschodniej części Pojezierza Pomorskiego. Zajmuje część największego w Polsce obszaru leśnego - Borów Tucholskich. Wśród borów sosnowych zachowały się tu liczne polodowcowe jeziora o wydłużonym kształcie, tzw. jeziora rynnowe. Największe z nich, Jezioro Charzykowskie, ma 18 km długości i zaledwie 2 km szerokości.

W lasach żyją sarny i jelenie, a nawet wilki; spośród ptaków: czaple siwe i łabędzie. W trudno dostępnych miejscach można spotkać rzadkie ptaki: bociany czarne i cietrzewie, a także czaple siwe, kormorany i łabędzie.

Wielkopolski Park Narodowy

Jest to park położony 17 km na od Poznania, utworzony w celu ochrony jednego z nielicznych zachowanych na Pojezierzu Wielkopolskim krajobrazów polodowcowych. Park ten jest w większości porośnięty lasami - głównie borami sosnowymi. Są one ostoją dla licznych jeleni, saren, dzików, kun, borsuków, lisów, nietoperzy, natomiast jeziora - dla kilkudziesięciu gatunków ryb. Żyją tu również liczne ptaki, zarówno lądowe, jak i wodne, a wśród nich puszczyk, który jest symbolem parku.

Wigierski Park Narodowy

Park ten jest położony na Pojezierzu Suwalskim, na północnym skraju Puszczy Augustowskiej, w krainie polodowcow jezior, których jest tu ponad 40. Najwięk: z nich, usytuowane w centrum parku, to jezioro Wigry. Żyje tu niemal 200 ptaków, głównie wodnych, spośród których najliczniejsze są: kaczki krzyżówki, łyski, perkozy, mewy, rybitwy, gągoły i łabędzie.

W ostępach Puszczy Augustowskiej żyją wilki, rysie, łosie, jelenie, sarny, dziki, borsuki i kuny Park jest królestwem bobrów, dlatego zwierzę to zostało symbolem parku.

Kampinoski Park Narodowy

Park ten, położony tuż przy zachodnich granicach Warszawy, obejmuje niemal całą Puszczę Kampinoską. Jest to obszar pokryty polodowcowymi piaskami, których część porastają lasy sosnowe, część zaś twórzy wydmy. Pomiędzy pasmami wydm, w dolinach przepływających przez park rzek powstały bagna. Dzięki zróżnicowanym warunkom środowiska w parku żyje ogromna liczba zwierząt. Gnieżdżą się tu m.in. bociany czarne, żurawie, bieliki i derkacze. Liczne są sarny i dziki. Nad rzekami można spotkać wydry i bobry. Przedstawicielami drapieżników są m.in. kuny, lisy, jenoty i rysie. Największe zwierzę parku - łoś - jest jego symbolem.

Biebrzański Park Narodowy

To największy park narodowy w Polsce, położony w północnej części Niziny Północnopodlaskiej. Utworzono go w celu ochrony rozległych, naturalnych obszaró’ podmokłych i torfowisk, przez które licznymi zakolami leniwie płynie rzeka Biebrza. Obszary bagienne są porośnięte m.in. szuwarami. Około 25% powierzchni parku jest zajęta przez olszyny i brzeziny, lasy często występujące na terenach podmokłych.

Dolina Biebrzy to jedno z najważniejszych w Polsce i Europie miejsc gniazdowania, żerowania i odpoczynku dla ptactwa wodno-błotnego. Żyją tu także wilki, wydry, bobry i łosie, których jest ok. 400 sztuk - najwięcej w Polsce.

Narwiański Park Narodowy

Park ten jest położony wzdłuż środkowego biegu rzeki Narwi i ma w przeważającej części charakter podmokły lub torfowiskowy. Niemal w całości jest porośnięty lasami. Tylko gdzieniegdzie występują łąki. Podobnie jak Biebrzański, Narwiański Park Narodowy jest ostoją ptactwa wodno-błotnego. Z dużych zwierząt można tu spotkać łosie, dziki, rzadziej jelenie; a z mniejszych: bobry, wydry, żaby i kumaki. Symbolem parku jest ptak - błotniak stawowy.

Poleski Park Narodowy

Park ten jest położony na Polesiu Lubelskim. Zajmuje podmokły i bagienny teren z 20 niewielkimi, płytkimi jeziorami. Ponad połowę jego powierzchni porastają lasy typowe dla terenów wilgotnych, z przewagą olszy i jesionów. Żyje tu jedyny w Polsce gatunek żółwia - żółw błotny - oraz wiele innych płochliwych zwierząt wymagających cichych i spokojnych miejsc, a także rozległych przestrzeni wód I bagien (m.in. bobry, wydry i piżmaki). Park jest ostoją ptaków w większości wodno-bagiennych, m.in. czapli, bąków i kaczek.

Białowieski Park Narodowy

Ten najstarszy w Polsce park narodowy zajmuje tylko niewielki fragment Puszczy Białowieskiej, która w przeważającej części znajduje się na terytorium Białorusi.

Utworzono go w celu ochrony jedynego w lasu o charakterze pierwotnym, czyli takiego, w niezmienionym stanie przetrwał do naszych czasów bez ingerencji człowieka. Można tu bardzo stare drzewa. Wiele z nich ma ok. 80 lat, a niektóre nawet 120-150 lat. Martwych drzew nie usuwa się - „zajmują się” nimi destruenci.

W parku przeważają lasy liściaste. Znacznie mniej jest borów sosnowych. Żubr, będący największym zwierzęciem parku, jest jego symbolem.

To najważniejsze!

■    W pasie nizin istnieje jedenaście parków narodowych.

■    Parki narodowe pobrzeży (Woliński PN i Słowiński PN) - to parki lądowo-morskie.

■    Parki narodowe pojezierzy obejmują porośnięte lasami, pagórkowate obszary z dużą liczbą jezior.

■    Spośród pięciu parków narodowych leżących na Nizinach Środkowopolskich trzy leżą na obszarach podmokłych (Biebrzański PN, Narwiański PN i Poleski PN), a dwa to w przeważającej części parki leśne (Białowieski PN I Kampinoski PN).